Op Reblublic day naar putten gaan zien.
Door: Elma Snijder
Blijf op de hoogte en volg Elma
26 Januari 2011 | India, Udaipur
Twee keer onderweg geweest (beide keren een hele dag) om naar putten en plaatsen voor handpompen te kijken, te praten met dorpshoofden en streekraden, dorpelingen en leerkrachten. Ook de scholen ter plaatse bezoeken. Volle dagen in totaal afgezonderde gebieden.
Alhoewel we met een vierwiel aangedreven jeep gaan krijgen we zware protesten en discussies onderweg (men rijdt altijd maar eenmalig met ons!) en wil de chauffeur niet verder.
Uiteindelijk lopen we de laatste helling zelf op en kan de chauffeur rusten.
26 Januari, Republic Day is de eerste dag.
We vertrekken (dr Rajpurohit, zijn medewerker, Mukesh Rajput, Elma Snijder), onderweg staat zoals al jaren Sohanlal te wachten. De plaatselijk sociaal werker.
Eerst Mukhila school. Bibberende kinderen want het is echt koud! 4 graden in de ochtend en dan enkel een dun schooluniform aan, geen schoenen, geen ondergoed...........
Iedereen in rijen, vlag wordt gehesen en dan start een dans programma. We delen sinaasappels en potloden uit en vertrekken naar Nal Fala.
Een echt grote school. De kinderen 272 totaal, komen in rijen, al zingend naar school. Ook hier vlag hijsen en ceremony met dans en zang start. Dorpelingen zijn aanwezig.
We (onder Rajpurohit Seva Sansthan) geven clipboards/ pencil/ rubber/ sharpner. De meisjes een geomatric box met driehoeken en linialen etc.
Verder sinaasappels. Dan laten we hen vieren en gaan naar Vaaghdarra put kijken.
Vaaghdaara put.
Deze is klaar nu. De omwalling is ook klaar. Hetgeen nog zal gebeuren is een haag van cactusplanten zetten zodat, mochten er kinderen of dieren de helling afglijden zij niet in de put terecht komen!
Een tweede reden is de monsoon. Als deze modder en stenen de helling mee af neemt dan is het water verontreinigd!
Ik zie mensen hun kruiken vullen met helder water en zie hen met deze volle kruiken de helling opgaan waar wij allen op handen en voeten gingen......
De restbetalingvan irs 34200 kan ik met een goed gevoel later deze maand overhandigen aan dr.Rajpurohit.
We rijden door naar Palia.
Een beginschool van me. Een goed gevoel school. De leerkrachten zijn zeer gemotiveerd zo ook de kinderen.
De dorpelingen vragen een omheining, al jaren. En weer krijgen zij hetzelfde antwoord! Zij krijgen zand en cement en zullen zelf de omheinig moeten maken. Stenen genoeg in dit maanlandschap. Zij kunnen ook een omheining maken van cactussen (meters hoog) tot zij zover zijn dat zij het eens zijn over de werkverdeling van de echte stenen omheinig.
Een tweede vraag is het afmaken van twee leslokalen. Elke school kreeg geld voor aanbouw/ nieuwbouw. Maar elke school kreeg hetzelfde bedrag. Deze school is zeer afgelegen, geen weg ernaartoe. Dus de vervoerskosten zijn echt hoog.....en voor het gebouwtje halfweg is is het geld op! Tja. Wat te doen.
Ik denk na en zeg dat zij beslissingen moeten nemen omtrent al het vervoer (zij zelf of hun dieren) en dan kunnen we samen tot beslissingen komen omtrent het geheel.
Hetgeen echt belangrijk is is het feit dat het gehele dorp erbij betrokken is en zich ook verantwoordelijk voelt. Anders wordt het verworvene niet onderhouden op een goede manier. Door er telkens over te discussieren als ZIJ met dezelfde vragen komen zien zij zelf ook de antwoorden steeds duidelijker.
De dokter en de leerkrachten vervullen hierin een goede rol. Ik geef aan hetgeen ik denk dat duidelijk wel of niet kan en leg het probleem terug bij hen. Dr.R en leerkrachten nemen over en discussieren verder.
Nu naar Bharda put.
Bharda is nog zo ver weg. De lagere school heeft een zwakke plek in mijn hart en het kinderverblijf is hartverscheurend. Hier worden de ouders op hun verantwoording gewezen betreft kinderaantal en hygiene. Ook hierin speelt de vrouwelijke leerkracht een heel sterke rol. Iedereen heeft vijf of meer kinderen. Vaders worden toegesproken en dan giechelen de moeders onder hun sjaal. Vervolgens worden de moeders streng toegesproken, ZIJ begrijpen het maar via hen kun je de vaders bereiken.
De kinderen zitten de hele dag op de grond en leren letters te maken met steentjes. Twee jaar oud! Intens smerig en onverzorgd.
Hier ook, keer op keer weer dezelfde thema’s aanhalen en het zal veranderen. Op de lagere school zie ik enkele stralende moeders, scarf omlaag en....schonere kinderen. Hierin zien we alweer de leerkracht en enkele moeders natuurlijk.
De put ziet er goed uit, enkel bijna geen water. Hij zou uitgediept moeten worden. De vrouwen, die eromheenstaan worden aangesproken en zij moeten beloven samen te strijden tegen onhygiene. Zij beloven naar buiten te treden.
Kijk een beslissing is zo genomen maar het moet een verantwoorde en goede beslissing zijn. Eerst dus naar Geha village. Over tien dagen.
Alhoewel we met een vierwiel aangedreven jeep gaan krijgen we zware protesten en discussies onderweg (men rijdt altijd maar eenmalig met ons!) en wil de chauffeur niet verder.
Uiteindelijk lopen we de laatste helling zelf op en kan de chauffeur rusten.
26 Januari, Republic Day is de eerste dag.
We vertrekken (dr Rajpurohit, zijn medewerker, Mukesh Rajput, Elma Snijder), onderweg staat zoals al jaren Sohanlal te wachten. De plaatselijk sociaal werker.
Eerst Mukhila school. Bibberende kinderen want het is echt koud! 4 graden in de ochtend en dan enkel een dun schooluniform aan, geen schoenen, geen ondergoed...........
Iedereen in rijen, vlag wordt gehesen en dan start een dans programma. We delen sinaasappels en potloden uit en vertrekken naar Nal Fala.
Een echt grote school. De kinderen 272 totaal, komen in rijen, al zingend naar school. Ook hier vlag hijsen en ceremony met dans en zang start. Dorpelingen zijn aanwezig.
We (onder Rajpurohit Seva Sansthan) geven clipboards/ pencil/ rubber/ sharpner. De meisjes een geomatric box met driehoeken en linialen etc.
Verder sinaasappels. Dan laten we hen vieren en gaan naar Vaaghdarra put kijken.
Vaaghdaara put.
Deze is klaar nu. De omwalling is ook klaar. Hetgeen nog zal gebeuren is een haag van cactusplanten zetten zodat, mochten er kinderen of dieren de helling afglijden zij niet in de put terecht komen!
Een tweede reden is de monsoon. Als deze modder en stenen de helling mee af neemt dan is het water verontreinigd!
Ik zie mensen hun kruiken vullen met helder water en zie hen met deze volle kruiken de helling opgaan waar wij allen op handen en voeten gingen......
De restbetalingvan irs 34200 kan ik met een goed gevoel later deze maand overhandigen aan dr.Rajpurohit.
We rijden door naar Palia.
Een beginschool van me. Een goed gevoel school. De leerkrachten zijn zeer gemotiveerd zo ook de kinderen.
De dorpelingen vragen een omheining, al jaren. En weer krijgen zij hetzelfde antwoord! Zij krijgen zand en cement en zullen zelf de omheinig moeten maken. Stenen genoeg in dit maanlandschap. Zij kunnen ook een omheining maken van cactussen (meters hoog) tot zij zover zijn dat zij het eens zijn over de werkverdeling van de echte stenen omheinig.
Een tweede vraag is het afmaken van twee leslokalen. Elke school kreeg geld voor aanbouw/ nieuwbouw. Maar elke school kreeg hetzelfde bedrag. Deze school is zeer afgelegen, geen weg ernaartoe. Dus de vervoerskosten zijn echt hoog.....en voor het gebouwtje halfweg is is het geld op! Tja. Wat te doen.
Ik denk na en zeg dat zij beslissingen moeten nemen omtrent al het vervoer (zij zelf of hun dieren) en dan kunnen we samen tot beslissingen komen omtrent het geheel.
Hetgeen echt belangrijk is is het feit dat het gehele dorp erbij betrokken is en zich ook verantwoordelijk voelt. Anders wordt het verworvene niet onderhouden op een goede manier. Door er telkens over te discussieren als ZIJ met dezelfde vragen komen zien zij zelf ook de antwoorden steeds duidelijker.
De dokter en de leerkrachten vervullen hierin een goede rol. Ik geef aan hetgeen ik denk dat duidelijk wel of niet kan en leg het probleem terug bij hen. Dr.R en leerkrachten nemen over en discussieren verder.
Nu naar Bharda put.
Bharda is nog zo ver weg. De lagere school heeft een zwakke plek in mijn hart en het kinderverblijf is hartverscheurend. Hier worden de ouders op hun verantwoording gewezen betreft kinderaantal en hygiene. Ook hierin speelt de vrouwelijke leerkracht een heel sterke rol. Iedereen heeft vijf of meer kinderen. Vaders worden toegesproken en dan giechelen de moeders onder hun sjaal. Vervolgens worden de moeders streng toegesproken, ZIJ begrijpen het maar via hen kun je de vaders bereiken.
De kinderen zitten de hele dag op de grond en leren letters te maken met steentjes. Twee jaar oud! Intens smerig en onverzorgd.
Hier ook, keer op keer weer dezelfde thema’s aanhalen en het zal veranderen. Op de lagere school zie ik enkele stralende moeders, scarf omlaag en....schonere kinderen. Hierin zien we alweer de leerkracht en enkele moeders natuurlijk.
De put ziet er goed uit, enkel bijna geen water. Hij zou uitgediept moeten worden. De vrouwen, die eromheenstaan worden aangesproken en zij moeten beloven samen te strijden tegen onhygiene. Zij beloven naar buiten te treden.
Kijk een beslissing is zo genomen maar het moet een verantwoorde en goede beslissing zijn. Eerst dus naar Geha village. Over tien dagen.
-
15 Februari 2011 - 22:49
Maria:
Hey Elma
Weer geweldig waar je in India allemaal mee bezig bent en mooie foto's.
Veel liefs Maria
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
